Блог анд Дөлөөгийн сэдсэн Бидний Ирээдүй сэдвээр дараах бичлэгээ орууллаа.
Улс орон минь бусдыг тэргүүлэн хөгжиж, нийгэмд бугшсан муу муухай бүхэн арилж, монгол хүн нутагтаа жаргалтай сайхан аж төрдөг болоосой гэж олон олон монголчууд минь хүсэж зальбирч, бухимдаж, шинийг эрэлхийлж, судлаж хөдөлмөрлөж байгаа билээ.
Өглөө бүр “бурхан”-ы чихэнд энэ хүслээ хэлээд хонх уяад байвал “залхсан бурхан” ядаргаануудыг нэг удаа ч болов ивээнэ гэдэгт итгэх үү та?.
Энэ өгүүлбэрийн орчуулга:
Бурхан = Хүний өөрийн оюун ухаан
Өглөө бүр = Өглөө бүр
Залхсан бурхан = Байнга зорисоор, тэмүүлсээр байхад үүсэх хүний боломж чадвар
Нэг ч удаа болов = байнга
Ивээнэ = Хүсэл биелэнэ
Одоо итгэж байна уу?
Ирээдүйнхээ төлөө санаа зовж байгаа, гэрэлтэй эсвэл харанхуй ирээдүйг цогцлоох нэгэн үеийнхэндээ өөрийн болхи бодлыг хуваалцаж чадвал анхааруулж бүр давараад зааж өгөхийг хүснэм.
Физикийн бодлого бодоход анх өгөгдсөн нөхцөлүүдийг жагсааж байгаад өгсөн нь, олох нь гэж тодорхойлж байгаад бодож эхлэдэг шиг амьдрал, улс орны энэ нөхцөл байдлийг шууд тодорхойлж бодох их хэцүү нь харамсалтай. Гэхдээ оролдоё.
Монгол улс = асар өргөн уудам нутаг уу? Дээр нь бие[бие нь оршивч сэтгэл нь ангид хүмүүн олон буйг ялгах], сэтгэлээрээ[бие нь ангид байгаач сэтгэл нь мөнхөд оршигч бас буйг хамааруулах] орших хэдэн хүн үү?
Хариу: Монгол улс = Газар+хүн
Газар шороогоо энд үл өгүүлсү.Тэгвэл хүн гэж юу вэ?
Нийлээд 70кг яс, мах уу? Эсвэл оюун ухаант тархи нь уу?
Хариу бас л нийлбэр нь: 70кг+Оюун ухаант тархи
Эндээс харахад улс орон чинь хүнийхээ тархинд байдаг аж. Улс орноо хөгжүүлье гэвэл хувь хүний хөгжилийг чухалчилах нь гол гэсэн дүгнэлтийг зориглон хийлээ.
Оюун ухаант тархи гэж юу вэ.
Миний энэ тэнэглэлийг энэ хүртэл тэвчээртэй уншсан таныг овоо муу гар гэе. Бүү уцаарла. Та уцаарлаж, эсвэл уураа барьж чадна. Тэгэхээр тархиа бас удирдах чадалтай байх нь...
Төрсөн цагаасаа үхэх хүртлээ бидний зүрх тасралтгүй ойролцоо ижил давтамжтайгаар цохилж уушиг тасралтгүй адилхан үйлдлээр организмийнхаа ажиллагааг хангаж байдаг атал хүн нэг бүрийн бодол, сэдэл, хийх үйлдэл яагаад адил байдаггүй юм бол?
Амьдралын хэв маяг
Амьдралын хэв маяг нь хүний онцлог, зан, үйлийн арга барил, хэвшил, зуршлын хосгүй нэгдэлийг агуулж байдаг бөгөөд цогцоороо энэ нь хүний амьдралын үл давтагдах дүр зургийг илэрхийлж байдаг гэж Alfred Adler хэлжээ. Тэр цааш нь хүний амьдралын хэв маяг нь дутуу сул талаа хөгжүүлэх гэсэн өөрийнх нь чармайлтын үр дүнд бий болдог бөгөөд энэ нь 4-5 насандаа сууриа тавьж ямар хэв маягтай хүн болохоо нэгэнт шийдчихсэн байдаг гэсэн санааг дэвшүүлээд цаашид амьдралын явцад гарах өөрчлөлтүүд нь хүүхэд ахуй цагт бий болсон тэр суурийг дараах чиг хандлагатай болоход нөлөөлж, улам батжуулж хөгждөг гэж үзжээ.
Хүн бүрт давтагдашгүй шинж чанарууд агуулагдаж байдаг. Гэвч амьдралын хэв маягаасаа болж хүмүүст сэтгэл зүйн тодорхой чиг хандлагууд бий болдог бөгөөд Адлер эдгээр чиг хандлагуудыг тодорхойлохыг оролдсон нь:
А. Удирдагч хэв шинж – Товчхондоо бол нийгэмд үзүүлэх роль-оо илүү өөрийхөө өнцгөөс харж, гадаад орчноос илүү хувиа бодох хандлага нь давамгайлах чигтэй хүн.
Б. Авагч хэв шинж – Бусдын хүчийг сорох хувалз маягийн сонирхол нь бусад шинжээ давамгайлах чигтэй хүн.
В. Зайлсхийгч шинж – Хувиа ч, нийгмийн ч тусын тулд шийдвэр гаргах чадвар дорой юм л бол зайлсхийх хандлагатай хүн.
Г. Нийгэмд ашигтай хэв шинж – Нийгмийн тусын тулд шийдвэр гаргамтгай бөгөөд энэ нь хувийн эрх ашгаа ч хохироохгүй байхыг эрэлхийлэгч өндөр идэвхтэй бүтээлч хүн.
Адлерийн бүтээлч “би” хэмээх үзэл баримтлал нь бусад санаануудыг нь хоёрдугаарт тавигдахуйц чухал гэж сэтгэл зүйчид үздэг гэнэ.
Бүтээлч би.
Дээр тодорхойлсон чиг хандлагууд нь хувь хүний бүтээлч чанарын нөлөөн дор төлөвшдөг. Заяа төөргийн талаарх бурханы сургаалийг үгүйсгэж хүн ямар хүн байхаа өөрөө л сонгоно гэсэн үзэл нь өөрөөр хэлбэл хүн хувь заяаныхаа эзэн байх ёстой гэсэн үг юм.
За эрдэмтэй судлаач хүн ингэж үзсэн байна.
Харин бичлэгийн хамгийн эхэнд миний дурьдсан “хачин” өгүүлбэр биелэлээ олохгүй зовоогоод, удаад байгаагийн гол буруутан нь хүн нэг бүрийн хөгжил, хэв загвар, чиг хандлага л юм байна шүү дээ...
Ямар ч шилдэг аргыг олж, шидэт эмийг уулаа гээд хүний хөгжил, ялангуяа хvмvvсийн дотоод сэтгэлийн хөгжил vгvй бол хөгжил гэж үгүй. Гэсэн блог анд Тулгатын үгээр бичлэгээ өндөрлье.
Дэмбээ ахын энэ бичлэг намайг дараах өөрчлөлт хийхэд хүргэв. Анх блог бичиж байхдаа хэн гуай ч сэтгэгдэл үлдээхээр тохируулж байсан боловч автомат юм уу хаашаа юм утгагүй коммэнт бичигдчихээд бүүр залхаачихсан юм. Тэгээд блогспот-д бүртгэлтэй хэрэглэгчээс л сэтгэгдэл авахаар тохируулаад өдийг хүрлээ. Тэгсэн нэг талаар энэ маань буруу хамгаалалт байсан байна. Дээхнэ Хишгээ ахад блог дээрээ anonymous бичлэг авахгүй тохируулчихаач гэсэн чинь тэгэхээр Тогоруу Инга гэх мэтийн архаг блогчин хүмүүс сэтгэгдэл үлдээж чадахгүй гадна үлдчихнэ биз дээ гэж байсан юм. Тэр үед нь бичсэн сэтгэгдэл дээр нэр нь үлдэхээр байх юм бол хүмүүс илүү хариуцлагатай зүйл бичнэ шүү дээ гэж хариулсан санагдаж байна. Гэтэл саяхан Дэмбээ ах хэн ч биш байх тухай час хийсэн бичлэг бичсэнээр миний энэ тухай бодолд эргэлт гарчлаа. 
